ఈ నా, నీ, అనంతం...

ఎంత అన్యాయం, ఎంత దుర్మార్గం?

జానెడు కాగితంపై, రెండు అక్షరాల్లో

నిలువెత్తు నీఅందాన్ని ఊహిస్తూ..

మన జీవితమంతా కొద్దికొద్దిగా

ప్రతిక్షణం, తనివితీరా..

అనుభవించాలన్న,

నీతో పంచుకోవాలన్న

అనంతమైన నా ప్రేమను..

బంధించి, రెండు క్షణాలలో

వ్యక్తీకరించాలన్న నా తాపత్రయం.. ?

అందుకే..

నీకు చెప్పను, నీకు తెలియనివ్వను,

నిరంతరం, కొంచం కొంచం..

నేనే నాతో నా నిన్ను పంచుకుంటాను..

ఈ నీ, నా అనంతాన్ని..